وقتی فکرشو میکنم میبینم که
ما امروزه خانه های بزرگتر اما خانواده های کوچکتر داریم. راحتی بیشتر اما زمان کمتر.
مدارک تحصیلی بالاتر اما درک عمومی پایین تر.آگاهی بیشتر اما قدرت تشخیص کمتر متخصصان بیشتر
اما مشکلات نیز بیشتر. داروهای بیشتر اما سلامتی کمتر .
بدون ملاحظه ایام می گذرانیم!خیلی کم می خندیم! خیلی تند رانندگی میکنیم!خیلی زود عصبانی
میشویم! تا دیر وقت بیدار میمانیم! خیلی خسته از خواب بر می خیزیم! خیلی کم مطالعه میکنیم!
اغلب اوقات تلوزیون نگاه میکنیم و خیلی به ندرت دعا می کنیم. !!
چندین برابر مایملک داریم اما ارزشها یمان کمتر شده است. خیلی زیاد صحبت میکنیم. به اندازه کافی
دوست نمی داریم و خیلی زیاد دروغ می گوییم.
زندگی ساختن را یاد گرفته ایم اما نه زندگی کردن را. تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ایم
و نه زندگی را به سالهای عمرمان.
ما ساختمان های بلند تر داریم اما طبع کوتاهتر. بزرگراههای پهن تر اما دیدگاههای باریکتر.
بیشتر خرج میکنیم اما کمتر داریم. بیشتر میخریم اما کمتر لذت میبریم.
ما تا ماه رفته و برگشته ایم اما قادر نیستیم برای ملاقات همسایه جدیدمان از یک سوی خیابان به آن
سوی خیابان برویم. فضای بیرون را فتح کرده ایم اما نه فضای درون را .
ما اتم را شکافته ایم اما نه تعصب خود را.
بیشتر مینویسیم اما کمتر یاد میگیریم. بیشتر برنامه میریزیم اما کمتر به انجام میرسانیم.
عجله کردن را آموخته ایم اما نه صبر کردن را.
در آمدهای بالاتر داریم اما اصول اخلاقی پایینتر.
کامپیوتر های بیشتر می سازیم تا اطلاعات بیشتری نگهداری کنیم. تا رونوشتهای بیشتری تولید کنیم
اما ارتباطات کمتری داریم
ما کمیت بیشتر اما کیفیت کمتری داریم.
اکنون زمان غذاهای آماده اما دیر هضم است.
مردان بلند قامت اما شخصیت های پست. سودهای کلان اما روابط سطحی. فرصت بیشتر اما تفریح
کمتر . تنوع غذایی بیشتر اما تغذیه ناسالمتر. درآمد بیشتر اما طلاق هم بیشتر.
منازل رویایی اما خانواده های از هم پاشیده .
بدین دلیل است که پیشنهاد می کنم از امروز شما هیچ چیز را برای موقعیت های خاص نگذارید زیرا
هر روز زندگی یک موقعیت خاص است .
در جستجوی دانش باشید. بیشتر بخوابید. در ایوان بنشینید و منظره را تحسین کنید بدون اینکه توجهی
به نیازهایتان داشته باشید.زمان بیشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانید. غذای مورد علاقه تان را
بخوریدو جاهایی که دوست دارید ببینید.
زندگی حفظ بقاء نیست بلکه زنجیره ای از لحظه های لذتبخش است.
از جام کریستال خود استفاده کنید. بهترین عطرتان را برای روز مبادا نگه ندارید و هر لحظه که دوست
دارید از آن استفاده کنید.
عباراتی مانند "یکی از این روزها" و "روزی"را از فرهنگ لغت خود خارج کنید.
بیایید نامه ای که قصد داشتیم یکی از این روزها بنویسیم همین امروز بنویسیم.
بیایید به خانواده و دوستانمان بگوییم که چقدر آنها را دوست داریم.
هیچ چیزی را که می تواند به خنده و شادی شما بیافزاید به تاخیر نیاندازید.
هر روز هر ساعت و هر دقیقه خاص است و شما نمی دانید که شاید آن میتواند آخرین لحظه باشد.اگر
شما آنقدر گرفتار هستید که وقت ندارید این پیغام را برای کسانیکه دوست دارید بفرستید و به خودتان
می گویید "یکی از این روزها" آنرا خواهم فرستاد فقط فکر کنید.
آیا با این جور زندگی روزی خواهد رسید که فرصت فرستادنش پیش بیاد؟؟؟؟
