با معرفی کابینة جدید احمدینژاد به مجلس، آنچه طی چندین هفته در سخنپرانیهای اوپوزیسیون خارج از کشور و خصوصاً فریادهای اصلاحطلبان در داخل گوش فلک را کر کرده بود، و بر آن نام «کودتا» نهاده بودند ابعاد سیاسی خود را به صراحت به نمایش گذاشت. دولت جدید همچون شخص احمدینژاد بیبته و بیبرنامه است. این کابینه از زیر بته درآمده، و نهایت امر فاقد هر گونه وزنة سیاسی شناخته شده خواهد بود؛ چه از نظر کارشناسی و چه از نظر وجهة سیاسی.
روزگاری به هیتلر ایراد میگرفتند که چرا از شخصیتهای شناخته شدة سیاسی در مصادر دولتی استفاده نمیکند، او جواب داده بود، اینان کارمندان من هستند، نه رهبران و اربابان من! کاملاً هم حق داشت اگر احمدینژاد افرادی را به این کابینه بیاورد که از خود وی نفوذ و قدرت و وزنة بیشتری داشته باشند، کابینه به درد «ایشان» و اربابانی که ایشان را بیرون کشیدهاند نخواهد خورد. این را گفتیم تا آنها که به حساب خود پشت دکان «اصولگرائیها» و نوکریمنشیها در مسیر ارادة ولایت و فقاهت همه روزه هزاربار تعظیم و تکریم میکنند بدانند که در چارچوب رژیمی که امروز تحولاتاش را شاهدیم نوبت نوشجان کردن باطوم از پس و از پیش به آنها نیز خواهد رسید.
البته در این میان به هیچ عنوان قصد مقایسة آدولف هیتلر با محمود احمدینژاد را نداریم؛ قصد ما فقط نشان دادن ویژگیهای اساسیای است که در یک رژیم بر روند تحولات سایه میاندازد. این روند همان است که در رژیمهای سابق نیز سیر تحولات، امثال امیرعباس هویدا را با اسدالله علم جایگزین میکرد. علم هر چند احمق و خودفروخته، با یک موجود وحشی و بیسروپا همچون هویدا نمیتوانست به قیاس کشیده شود. این نوع رژیمها که طی 80 سال گذشته تحت نظر استعمار بر کشورمان حاکم شدهاند، تحت عنوان خدمت به «تودههای مردم» فقط در صدد تثبیت موقعیت «اوباش» بر مسند قدرتاند. این اوباش همانها هستند که از طریق عملکردها و خصوصاً به دلیل نادانیهایشان به سیاستهای خارجی امکان خواهند داد با تکیه بر فاشیسم مطالبات انسانستیز، ضدملی و خصوصاً فرامرزی استعمار را در چارچوب سیاستهای کشور همه روزه «بهینه» کنند.
کابینة جدید احمدینژاد در عمل سیر تحولاتی را که پس از 22 بهمن 57 بر روند مسائل کشور سایه انداخت، امروز به اوج رسانده. تحولاتی که بالاتر ویژگی اصلیشان را تثبیت موضع «اوباش» نام گذاشتیم. به احتمال زیاد هنگام تقاضای رأی اعتماد از مجلس شورای اسلامی نیز این کابینه با «مخالفتهائی» روبرو خواهد شد، ولی از آنجا که این مجلس فرمایشی «طبیعت رژیم» را هرگز به زیر سئوال نمیبرد مخالفتها روبنائی باقی میماند و صورت پایهای به خود نخواهد گرفت.تحولاتی که در چارچوب گذار از «بد» به «بدتر» در این رژیمها به اوج خود میرسد پیوسته گروههائی را به صورت «وانهاده» در بطن حکومت بر جای باقی خواهد گذاشت. این گروهها همانها هستند که در مرز «توهم» و «تزلزل» باقی میمانند، تا زمانیکه نوبت به مرحلة حذف فیزیکیشان برسد.
شاید در همینجا بهتر باشد در راستای ارائة توضیحاتی پیرامون این نگرش سیاسی و تشکیلاتی نمونههائی از مفاهیم «وانهاده»، «توهم» و «تزلزل» را نیز ارائه دهیم. با نگاهی به گذشتة حكومت اسلامی به بهترین وجه میتوان تحلیل این واژهها را به دست داد. میدانیم که تحت تأثیر هیاهوی شبکههای رسانهای جهانی، فقط طی چند ماه، شاید بهتر باشد بگوئیم فقط طی چند هفته، رژیم سلطنتی در اوج قدرت سیاسی، مالی، اقتصادی و خصوصاً برنامهریزیهای عمرانی خود در ایران از قدرت ساقط میشود! البته مشکلات در رژیم گذشته کم نبود، ولی سرعت چشمگیر این فروپاشی به صراحت نشان داد که در پشت پرده توطئهای بر علیه ملت ایران سازمان داده شده بود. و به صراحت بگوئیم اکثریت قریببهاتفاق سیاستبازان آن دوره از این مسئله اطلاع کامل داشتند.
بقيه در ادامه مطلب
ادامه مطلب...
