مسجدسلیمان سابق معروف به شهر اولین ها در کشور و خاورمیانه بود،لیست زیر گواه این مطلب است،فکر می کنید وضعیت فعلی این شهر در این زمینه ها کجاست؟

شهر اولین ها مسجد سلیمان :

من توقع ندارم از دکتر الف که در چشم به هم زدنی سرزمین مرا به مدینه ی فاضله ای تبدیل کند و بشود داریوش هخامنشی و ایران مرا به بهشتی آریایی متحول سازد .نه از دکترالف و نه از مهندس میم و نه از هیچ منجی  دیگری! اما به عنوان یک شهروند متوسط اگر دلم قانون و امنیت وآسایش و همه ی (چیز خوبه های نابود شده ام) را بخواهد نمی توانم که دائم ارواح اجداد 2500ساله ام را احضار کنم و تنشان را در گور بلرزانم که: آی پدربزرگ داریوش، ُآی عمو کوروش، وای دایی انوش، مادر آناهیتا، آبجی پارمیدا و ننه آرمی تا... هان بدانید که اکنون من پز شما را در جهان میدهم،پس به داد من برسید! منم آریایی نیا! و کوروش کبیر  مرا میشناسد! و من او را در درس تاریخ حفظ کرده ام و بیست هم گرفته ام ....

وآن بندگان خدا نتوانند از گورهایشان بیرون بیایند و از حقوق مدفون شده ی من و ایران و ایرانی دفاع کنند و...در نتیجه آیا  من باید خواسته ام را با کسی در میان بگذارم وباید اسم کسی را ببرم یا نه ؟ باید خودم را به جایی وصل کنم یا نه؟ چند نام وجود دارند : خداوندا حکومتا دولتا وزیرا وکیلا دکترا مهندسا شیخ اصلاحاتا رییس جمهور سابقا سبزا سفیدا قرمزا آبیا ....   

صدایی از حلق محسن نامجو رها میشود و من دلم با او و آنچه الان دارد می خواند نیست ،دکمه ی ایجکت را می فشارم دستگاه با کمی مقاومت محسن نامجو را بالا می آورد و تف میکند ..چه کسی به من گفت گوش کنم به او؟ یا گوش کنم به دیگری؟یا گوش کنم به هر کسی که جلوی من سبز میشود؟ مادر فلک به من آموخت که فقط به ندای وجدانم گوش کنم و دیگر هیچ نخواهم از هیچ کس و ببندم دهن خواسته های بر حقم را و در انتظااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااری تمام نشدنی بمانم ... اما تا کی؟     

هفته نامه پنجره در شماره جدید خود پرونده کاملی درباره دکتر محسن رضایی، جریانات سیاسی مرتبط با وی، فعالیت های سیاسی و رسانه ای او و ... منتشر کرد.

به گزارش "تابناک" بخشی از این پرونده مفصل به گفتگوی این نشریه با وی اختصاص داده شده و با تیتر « لحظه اتحاد ضد انقلاب ها» منتشر شده که متن کامل آن به شرح زیر است:

محسن رضايي از همان ده يا دوازده سال پيش كه تصميم گرفت از فرماندهي سپاه كناره بگيرد و وارد فضاي سياسي شود، هميشه نامش در جريان‌هاي سياسي مختلف شنيده شده، اما به‌نظر مي‌رسد از حول و حوش انتخابات اخير رياست‌جمهوري، او جايگاهي تازه در بين نخبگان يافته است؛ نوع مناظره‌هاي انتخاباتي موجب پديدار شدن تمايل‌ بخشي از رأي‎دهندگان (عمدتا اصول‎گرا) به او شد، اما اين گرايش خيلي زود در جذبه دو قطبي‌شدن رقابت‌ها از ميان رفت.

حالا رضايي در هر مكان و محفلي كه حاضر مي‌شود، درباره انتخابات و حوادث پس از آن سخن مي‌گويد و با پرسش‌هايي از اين دست مواجه مي‌شود و در اين گفت‌وگو نيز درباره علي لاريجاني، محمدباقر قاليباف، محمود احمدي‌نژاد، اكبر هاشمي رفسنجاني، ميرحسين موسوي، مهدي كروبي و سيدحسن خميني و ديدگاه‌ها و عملكردشان در انتخابات بيست و دوم خرداد، به تفصيل سخن مي‌گويد.

 دبير پنجاه و پنج ساله مجمع تشخيص مصلحت نظام، هرچند كه ترجيح مي‌دهد در برابر برخي پرسش‌ها، پاسخ‌هايي به‌اختصار بدهد اما انتقادهايي جدي را نسبت به سياسيون حال حاضر كشور و رويه آنان در برخورد با مسايل مطرح مي‌كند.

حالا او با افسوس از روزهاي بعد از انتخابات ياد مي‌كند كه رويه‌اي سياسي، رويكرد اجتماعي و آرمان‌خواهانه مردم را منحرف كرد و باعث شد تا براي نخستين‌بار پس از سي سال، ضدانقلاب گرد هم آيد و از هيچ تلاشي باز نماند. رضايي از لزوم اتخاذ روش‌هايي كارآمد، براي دفاع از نظام سخن مي‌گويد و فرصت‌هايي كه نبايد از دست برود.

 ادامه مطلب...

ماده یک لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها شد.

به گزارش ايلنا‏، عليرضا محجوب در جلسه علني صبح امروز مجلس گفت: حضرت امام خمینی (ره) بعد از پیروزی انقلاب اسلامی اعلام کردند که آب و برق برای مردم مجانی است اما با تصویب بند ج ماده یک لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها از مردم طبقه پایین دو بار پول برای برق گرفته می‌شود.

دبیرکل خانه کارگر با بیان این مطلب که بر بند ج لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها آمده است میانگین قیمت فروش داخلی برق به گونه‌ای تعیین شود که بتدریج و تا پایان برنامه پنج ساله پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران معادل قیمت تمام شده آن باشد، خاطرنشان کرد: حضرت امام خمینی (ره) پس از پیروزی انقلاب اسلامی اعلام کردند آب و برق برای مردم رایگان است، اما پس از آن کارشناسان اعلام کردند که اجرای این موضوع تنها برای افراد کف جامعه امکانپذیر است.



محجوب یادآور شد: با سیاستی که در لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها پیش‌بینی شده است این افراد دو بار برای برق پول پرداخت می‌کنند در حالی که این موضوع احجافی به طبقه مظلوم و پایین جامعه است.

محجوب تاکید کرد: بهتر است جمله‌ي به استثنای مصارف خانگی (تا سقف تعیین شده ) و صنایع غذایی، ‌فلزات و نساجی به بند ج اضافه شود تا این جمله به این شکل اصلاح شود. میانگین قیمت فروش داخلی برق به گونه‌ای تعیین شود که به تدریج تا پایان برنامه پنجساله پنجم به استثنایی مصارف خانگی و صنایع غذایی و فلزات و نساجی معادل قیمت تمام شده آن باشد.

گفتنی است این پیشنهاد محجوب مورد مخالفت نمایندگان قرار گرفت.

روز گذشته، در حالی پنجمین دادگاه متهمان ناآرامی‌های اخیر تهران برگزار شد که ظاهرا دادستانی از رسانه‌ها خواسته بود که نام متهمان حاضر در دادگاه را در ملأ عام فاش نکنند، اما اشتیاق بخش خبری 20:30 صدا و سیما برای پرداختن به این خبر، مانع از این نشد که دست‌اندرکاران این بخش خبری به روشی غیر اخلاقی برای پوشش این خبر دست بزنند.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، در این بخش خبری، از یکی از متهمان به نام «عین. ب» نام برده شد که فعالیت‌های خود را ناشی از تحریکات «میم. میم» و‌ «میم. کاف» اعلام می‌کرد، در حالی که با توجه به سابقه ذهنی عموم مردم از چهره‌های شاخص سیاسی دستگیر شده در رخدادهای پس از انتخابات و تأکید برخی رسانه‌ها بر نام‌های خاص که در این دادگاه حضور خواهند یافت، به راحتی قابل تشخیص بود که منظور از این اسامی اختصاری چه اشخاصی می‌تواند باشد و آشکارا می‌دانستند که این بخش خبری از چه کسانی سخن به میان آورده و حتی اگر چنین نباشد، این دهن کجی به دستور مقام قضایی چه معنی می‌دهد؟

بنا بر این گزارش، به نظر می‌رسد اخلاق رسانه‌ای در رسانه ملی، قربانی نوعی کج‌فهمی یا تفسیر نادرست برخی افراد یا جریان‌ها شده است، چه آنکه اگر مسئولان جدید دستگاه قضا، بنا بر ملاحظات اخلاقی از رسانه‌ها درخواست کرده‌اند که نام متهمان و افراد مرتبط با دادگاه روز گذشته مطرح نشود، چرا باید صدا و سیمای ملی ایران از عمل به این توصیه اخلاقی خودداری کند؟

حال که صدا و سیما خود را ملزم به رعایت نصایح اخلاقی نمی‌داند، چرا آشکارا نام درست افراد را نمی‌گویید تا از شایبه افزون بر آنچه نسبت به نام واقعی این افراد ایجاد می‌شود، جلوگیری کند؟ اسامی افرادی که بارها پیش از این بدون ملاحظات اخلاقی بیان شده است؟ آیا رسانه ملی جایز است هر گونه که می‌خواهد با احساسات اقشاری از مردم بازی کند؟ آیا رسانه ملی که لقب ملی را با خود یدک می‌کشد، می‌تواند مانند برخی رسانه‌های جناحی و سیاسی خبررسانی کند؟

به نظر می‌رسد، مسئولان عالی‌رتبه صدا و سیما باید هر چه سریعتر یک بازنگری کامل در روند برنامه‌های صدا و سیما به ویژه از نوع سیاسی کنند؛ با درک این حقیقت که این رسانه با پوششی در سطح ملی با یک خبرگزاری سیاسی یا جناحی اساسا متفاوت است و با در پیش گرفتن چنین رویه‌ای، باید منتظر کاهش بیش از پیش مخاطبان این رسانه و تقلیل اثرگذاری آن در اندازه یک نشریه و خبرگزاری جناحی و سیاسی بود.

با معرفی کابینة جدید احمدی‌نژاد به مجلس، آنچه طی چندین هفته در سخن‌پرانی‌های اوپوزیسیون خارج از کشور و خصوصاً فریادهای اصلاح‌طلبان در داخل گوش فلک را کر کرده بود، و بر آن نام «کودتا» نهاده بودند ابعاد سیاسی خود را به صراحت به نمایش گذاشت. دولت جدید همچون شخص احمدی‌نژاد بی‌بته و بی‌برنامه است. این کابینه از زیر بته درآمده، و نهایت امر فاقد هر گونه وزنة سیاسی شناخته شده خواهد بود؛ چه از نظر کارشناسی و چه از نظر وجهة سیاسی.

روزگاری به هیتلر ایراد می‌گرفتند که چرا از شخصیت‌های شناخته شدة سیاسی در مصادر دولتی استفاده نمی‌کند، او جواب داده بود، اینان کارمندان من هستند،‌ نه رهبران و اربابان من! کاملاً هم حق داشت اگر احمدی‌نژاد افرادی را به این کابینه بیاورد که از خود وی نفوذ و قدرت و وزنة بیشتری داشته باشند، کابینه به درد «ایشان» و اربابانی که ایشان را بیرون کشیده‌اند نخواهد خورد. این را گفتیم تا آن‌ها که به حساب خود پشت دکان «اصولگرائی‌ها» و نوکری‌منشی‌ها در مسیر ارادة ولایت و فقاهت همه روزه هزاربار تعظیم و تکریم می‌کنند بدانند که در چارچوب رژیمی که امروز تحولات‌اش را شاهدیم نوبت نوش‌جان کردن باطوم از پس و از پیش به آن‌ها نیز خواهد رسید.

البته در این میان به هیچ عنوان قصد مقایسة آدولف هیتلر با محمود احمدی‌نژاد را نداریم؛ قصد ما فقط نشان دادن ویژگی‌های اساسی‌ای است که در یک رژیم بر روند تحولات سایه می‌اندازد. این روند همان است که در رژیم‌های سابق نیز سیر تحولات، امثال امیرعباس هویدا را با اسدالله علم جایگزین می‌کرد. علم هر چند احمق و خودفروخته، با یک موجود وحشی و بی‌سروپا همچون هویدا نمی‌توانست به قیاس کشیده شود. این نوع رژیم‌ها که طی 80 سال گذشته تحت نظر استعمار بر کشورمان حاکم شده‌اند، تحت عنوان خدمت به «توده‌های مردم» فقط در صدد تثبیت موقعیت «اوباش» بر مسند قدرت‌اند. این اوباش همان‌ها هستند که از طریق عملکردها و خصوصاً به دلیل نادانی‌های‌شان به سیاست‌های خارجی امکان خواهند داد با تکیه بر فاشیسم مطالبات انسان‌ستیز، ضدملی و خصوصاً فرامرزی استعمار را در چارچوب سیاست‌های کشور همه روزه «بهینه» کنند.

کابینة جدید احمدی‌نژاد در عمل سیر تحولاتی را که پس از 22 بهمن 57 بر روند مسائل کشور سایه انداخت، امروز به اوج ‌رسانده. تحولاتی که بالاتر ویژگی اصلی‌شان را تثبیت موضع «اوباش» نام گذاشتیم. به احتمال زیاد هنگام تقاضای رأی اعتماد از مجلس شورای اسلامی نیز این کابینه با «مخالفت‌هائی» روبرو خواهد شد، ولی از آنجا که این مجلس فرمایشی «طبیعت رژیم» را هرگز به زیر سئوال نمی‌برد مخالفت‌ها روبنائی باقی می‌ماند و صورت پایه‌ای به خود نخواهد گرفت.تحولاتی که در چارچوب گذار از «بد» به «بدتر» در این رژیم‌ها به اوج خود می‌رسد پیوسته گروه‌هائی را به صورت «وانهاده» در بطن حکومت بر جای باقی خواهد گذاشت. این گروه‌ها همان‌ها هستند که در مرز «توهم» و «تزلزل» باقی می‌مانند، تا زمانیکه نوبت به مرحلة حذف فیزیکی‌شان برسد.

شاید در همینجا بهتر باشد در راستای ارائة توضیحاتی پیرامون این نگرش سیاسی و تشکیلاتی نمونه‌هائی از مفاهیم «وانهاده»، «توهم» و «تزلزل» را نیز ارائه دهیم. با نگاهی به گذشتة حكومت اسلامی به بهترین وجه می‌توان تحلیل این واژه‌ها را به دست داد. می‌دانیم که تحت تأثیر هیاهوی شبکه‌های رسانه‌ای جهانی، فقط طی چند ماه، شاید بهتر باشد بگوئیم فقط طی چند هفته، رژیم سلطنتی در اوج قدرت سیاسی، مالی، اقتصادی و خصوصاً برنامه‌ریزی‌های عمرانی خود در ایران از قدرت ساقط می‌شود! البته مشکلات در رژیم گذشته کم نبود، ولی سرعت چشم‌گیر این فروپاشی به صراحت نشان داد که در پشت پرده توطئه‌ای بر علیه ملت ایران سازمان داده شده بود. و به صراحت بگوئیم اکثریت قریب‌به‌اتفاق سیاست‌بازان آن دوره از این مسئله اطلاع کامل داشتند.

بقيه در ادامه مطلب

 ادامه مطلب...

خاطرتان هست در دولت سيدمحمد خاتمي، پس از آنكه يك قطار در حوالي نيشابور از خط خارج شد، چه جنجالي خصوصا در روزنامه كيهان به راه افتاد كه آقاي وزير راه به علت بي‌عرضگي بايد استعفا دهد و از مردم عذر بخواهد و بعد مجلس هفتم بلافاصله دست به كار شد و استيضاح آقاي خرم را در دستور كار قرار داد و در آخرين روزهاي دولت هشتم، وزير را از كار بركنار كردند؟ اين روزها وضع چنان است كه هر هواپيما و بالگردي از زمين بلند مي‌شود بايد با دعا و ذكر آيات منتظر نشستن آن شد. در دو ماهه گذشته 8 سانحه هوايي در ايران رخ داده كه در تاريخ دنيا بي‌نظير است و احتمالا در كتاب ركوردها ثبت خواهد شد. جالب اينجاست كه جناب بهبهاني كه وزير راه و ترابري است از رسانه‌ها خواسته ديگر به اين قبيل مسائل نپردازند تا مردم به آرامش برسند. اكنون سوال از مجلس شوراي اسلامي اين است كه آيا همچنان مي‌خواهيد به ايشان راي اعتماد بدهيد؟ شايد برخي بگويند به دليل تحريم - چه دليل خوبي براي شانه خالي كردن از مسووليت - اين اتفاقات مي‌افتد و خطايي متوجه وزير نيست. خوب سوال اين است كه آيا تحريم همين چهارساله بوده و در دوران آقاي خاتمي كه وزيران راه زير فشار بودند، وجود نداشت و ما يواشكي با آمريكا بده بستان داشتيم؟ يا نه آن زمان هم بود اما منافع حزبي ايجاب مي‌كرد دولت را تحت فشار شديد تبليغاتي عملياتي قرار داد و اكنون بايد بر مرگ هموطنان از يكسو و بر ناكامي‌ها و بي‌مسووليتي‌‌ها از ديگر سو چشم بست؟ آيا نمايندگان فراموش كرده‌اند كه چه سوگندي خورده‌اند؟

درحالی‌که صداوسیما طی سال‌های اخیر هرگز جز دو مسابقه تیم‌های پرسپولیس و استقلال، هیچ مسابقه‌ای از دیگر تیم‌ها ی لیگ‌برتری فوتبال را پخش نمی‌کرد، امسال با کمال سخاوت هرهفته ۴مسابقه را پخش می‌کند تا مردم به تماشای بازی‌ها در استادیوم‌ها نروند! مثلا همین هفته علاوه‌ بر بازی‌های پرسپولیس با استقلال اهواز و استقلال با مقاومت سپاسی، دو مسابقه استیل آذین با صبا باتری و سپاهان با مس کرمان نیز پخش شد. جالب است که تاکنون همه بازی‌های استقلال و پرسپولیس در تهران بدون حضور تماشاگر برگزار شده که همین نکته تاثیر بسیار بدی برکیفیت بازی این دو تیم پرطرفدار تهرانی گذاشته است. با این‌حال جسته و گریخته شعارهایی از جنبش سبز را در همین معدود استادیوم‌های کم تماشاگر دیگر می‌شنویم. درحالی‌که حتی در سارایوو هنگام بازی تیم های ملی ایران و بوسنی شعارها و پارچه‌نوشته‌هایی از جنبش سبز دیده می‌شد، از هم‌اکنون دولت در وحشت بازکردن در استادیوم‌ها به ‌روی تماشاگران تهرانی در استادیوم آزادی است.

اگر در جمهوری اسلامی رفتار خلاف حیثیت و اخلاقی از سوی یكی از مأموران انجام گیرد، باید عزای ملی اعلام شود، چه برسد به اینكه اعمال شنیع علیه شماری از جوانان كشور صورت گرفته باشد.

به گزارش «تابناک» صبح امروز، جمعیت حقوقدانان دفاع از حقوق بشر با دکتر محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام دیدار کردند.

بنا بر این گزارش که مشروح آن در پایگاه اینترنتی محسن رضایی آمده است، در این دیدار، رئیس و شورای مركزی این جمعیت، گزارشی از رخدادهای اخیر را به آگاهی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام رساندند.

دكتر احمدلو، رئیس جمعیت حقوقدانان دفاع از حقوق بشر، در گزارش خود با اشاره به رخدادهای چند هفته گذشته اظهار داشت: محاكمات اخیر هم در شكل و هم در محتوا، نواقص حقوقی بسیاری دارد.
وی با بیان اینكه جمعیت حقوقدانان دفاع از حقوق بشر، اقدامات فراوانی در راستای دفاع از حقوق مردم انجام داده است، افزود: جمعیت برای آزادسازی افرادی كه جرمی مرتكب نشده بودند، تلاش بسیاری كرد و توانست در این مدت، عده‌ای از این گونه افراد را آزاد كند.

رئیس جمعیت حقوقدانان دفاع از حقوق بشر اضافه کرد: جمعیت در این راستا، درباره بدرفتاری مأموران، گزارش‌هایی تهیه كرده كه از راه مراجع قانونی در حال پیگیری آن است.

در ادامه این دیدار، محسن رضایی با قدردانی از تلاش‌های جمعیت، حمایت همه‌جانبه خود را در راستای استیفای حقوق مردم اعلام کرد.

دکتر رضایی افزود: تقویت جمهوری اسلامی، صرفا به تأیید و تقویت نهادهای حكومتی و مقامات دولتی نیست، بلكه تلاش برای اصلاح رفتار آنها هم هست.

وی ادامه داد: اگر گزارش‌های شما درباره بدرفتاری با مردم در خیابان‌ها و زندان‌ها درست باشد، دست‌کم باید همه مقاماتی كه مسئول هستند، عزل و به دست دادگاه سپرده شوند.

وی اضافه كرد: اگر در جمهوری اسلامی، رفتار خلاف حیثیت و اخلاقی از سوی یكی از مأموران انجام گیرد، باید عزای ملی اعلام شود، چه برسد به اینكه اعمال شنیع علیه تعدادی از جوانان كشور صورت گرفته باشد، زیرا که سرمایه اصلی انقلاب و جمهوری اسلامی، دستیابی به اخلاق و ارزش‌های انسانی و اسلامی در اداره کشور بوده است.

رضایی با بیان اینکه بر شما تکلیف است که این گزارش‌ها را برای مقامات مسئول کشور نیز بفرستید، خاطر نشان ساخت: از این گزارش، یک رو نوشت هم به بنده بدهید تا آن را پیگیری کنم.

گفتنی است، جمعیت حقوقدانان دفاع از حقوق بشر كه اعضای آن عمدتا از جانبازان دفاع مقدس هستند، مدت‌هاست با هدف دفاع از حقوق مردم در ایران فعالیت می‌كنند و برای چندمین بار است که با دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام دیدار و گزارش عملکرد خود را ارایه کرده‌اند

روزهای سختی بر سرزمین مان می گذرد ؛ سخت تر از حتی آن روزهای پرحادثه جنگ هشت ساله و بمب هایی که در شهرها بر سرمان می ریخت و چه سراسیمه و دل نگران به پناهگاه ها می رفتیم و وقتی آژیر وضعیت سفید را می زدند و بیرون می آمدیم ، سراغ دودهای غلیظ به آسمان رفته را می گرفتیم که "کجا را زدند؟" و باز سراغ پدران و برادران مان را می گرفتیم که به جبهه رفته بودند تا میهن، دین، ناموس و آزادی مان را پاسداری کنند.

آن روزها ، هیچ هفته ای نمی گذشت مگر آن که پیکر شهید یا شهیدانی را بر دوش هایمان تشییع نکنیم ، هیچ دیواری خالی از اعلامیه هایی که خبر از شهادت جوانی می دادند ، نبود و چقدر اشک می ریختیم همراه مادرانی در آخرین وداع  با جنازه های فرزندانشان ، سوگواره اشک و حماسه بپا می کردند.

آن جنگ تحمیل شده ، روزگار سختی را بر همه ما رقم زد ، اما در اکنونی که ما را احاطه کرده ، رنج بزرگتری آزارمان می دهد: مصیبت جدایی و افتراق.

در سال هایی که هر روز مادران ،بی پسر و زنان، بی همسر و خواهران ،بی برادر و کودکان یتیم می شدند ، دل مان خوش بود که همه ما ، باهم هستیم ، در کنار هم ، همصدای هم  و هم نفس هم ... و این ، دلگرمی بزرگی بود برای همه مایی که همقسم در این سمت میدان قرار داشتیم و با دشمنی که در آن سوی آوردگاه بود ، می جنگیدیم.

اینک اما ، آنچه بیش از همه دردناک است این که وحدت ملی مان - که در روزگار جنگ اکسیر حیات مان شد -بی هیچ تعارفی ، آسیب دیده و چندگانگی و تضاد و تقابل در میان مان ، به گونه ای نگران کننده ، رشد یافته است.

این مساله ، صد البته ،بسیار مهم تر و حیاتی تر از یک اختلاف سیاسی یا انتخاباتی است و بی هیچ تردیدی با دوام و قوام تاریخی یک ملت سروکار دارد.

این هشدار را جدی بگیریم ، اگر هنوز ایران را و فرزندان مان را که در آن خواهند زیست ، دوست داریم. 

خبرگزاری فرانس‌پرس، سه روز پیش در تاریخ 31 ژوئیه سالجاری، در گزارشی که در روزنامة لوموند نیز منعکس شد، از خروج کلیة نیروهای نظامی انگلستان از عراق و استقرارشان در کشور کویت خبر می‌دهد. این خبر بسیار مهم، در کمال تأسف تا حد زیادی، تحت تأثیر «هیاهوی سبز»، از طرف نویسندگان و مفسران وطنی نادیده انگاشته شد! کوچک‌ترین بررسی‌ای در زمینة نقش استراتژیک «خروج» چنین نیروهائی از مرزهای ایران، خصوصاً در رابطه با تحولات جاری در کشور از طرف هموطنان ارائه نشده!‌ این مطلب بسیار تعجب‌آور است که چرا برخی محافل سعی دارند مسائل بااهمیت در مورد کشور را اینچنین تحت تأثیر هیاهوهای بی‌هدف از انظار عمومی پنهان نگاه‌دارند؟ ولی ما در حد خود، در همین مختصر سعی خواهیم داشت که مسئلة خروج ارتش انگلستان از عراق و پیامدهای آن را مورد تحلیل قرار دهیم. مسلماً انتخابات کردستان عراق، حمله به پایگاه اشرف، و نهایت امر تقارن زمانی دادگاه مسخرة کودتا و انفجار بمب‌ در اهواز در ارتباطی تنگاتنگ با این رخداد «نظامی ـ استراتژیک» می‌باید بررسی شود.

 ادامه مطلب...

مراسم تنفیذ محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور برآمده از کودتای انتخاباتی، دیروز در حالی در حسینیه امام خمینی تهران برگزار شد که برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، شمار کثیری از مقامات بلند پایه این نظام حاضر به شرکت در آن نشدند. صدا و سیمای جمهوری اسلامی از ساعت ها قبل و خبرگزاریهای دولتی ایرنا و فارس پیش از آن اعلام کرده بودند مراسم تنفیذ احمدی نژاد از سوی آیت الله خامنه ای، همچون سالهای قبل به صورت مستقیم از صدا و سیما پخش خواهد شد؛ اما برخلاف رویه دوره های قبل و برای نخستین بار، این مراسم به صورت مستقیم از سیمای جمهوری اسلامی پخش نشد و تا ساعت ها هیچ خبر، تصویر و فیلمی از این مراسم منتشر نشد . عدم حضور مقامات بلند پایه نظام چنان مشهود بود که خبرگزاری دولتی ایرنا ناچار شد در اولین خبرهای ارسالی از این مراسم که دقیقا 3 ساعت بعد از شروع مراسم، پخش شد از عکس های دوره قبل تنفیذ ریاست جمهوری به جای عکس های تنفیذ دیروزاستفاده کند. این تنها "گاف" خبرگزاری دولت نبود؛ ایرنا در خبر مربوط به تنفیذ هم از فرط به هم ریختگی خبر داد که "مقام معظم رهبری در مراسم تنفیذ احمدی نژاد شرکت کرد"! این خبر ساعتی بعد از خروجی این خبرگزاری برداشته شد. بزرگانی که نیامدند در حالیکه سید حسن خمینی از روزها قبل و برای خلاصی از فشارهایی که برای شرکت در مراسم تنفیذ به او وارد می شد، ایران را ترک کرده بود، هیچ یک از اعضای خانواده آیت الله خمینی نیز در حسینیه امام خمینی حضور نیافتند. هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس خبرگان رهبری و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام هم با سفر به کرمان، حاضر به شرکت در مراسم نشد و در غیاب او احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان بر جایگاه همیشگی او نشست. سید محمد خاتمی، میرحسین موسوی و مهدی کروبی هم همان طور که پیش از آن اعلام کرده بودند، در مراسم شرکت نکردند. آنها بارها گفته اند دولت احمدی نژاد را به رسمیت نمی شناسند و رئیس جمهور برآمده از کودتای انتخاباتی مشروعیت ندارد.

در اقدامی عجیب آقاي احمدي نژاد در واپسين روزهاي کاري دولت نهم ، چهار نفر از وزيران خود را به طور ناگهاني برکنار کرده است . محسني اژه اي وزير اطلاعات ، صفار هرندي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي ، جهرمي وزير کار و امور اجتماعي و لنکراني وزير بهداشت و درمان ، افرادي هستند که تنها هشت روز مانده به پايان کار دولت ، از کار برکنار شده اند ( نام دو وزير اول در رسانه هاي بيشتري به عنوان معزولان مطرح شده و حتی برای وزراتخانه های انان نیز سرپرست معرفی شده است.البته ایرنا تنها برکناری اژه ای را تایید کرده است که حتی در این صورت نیز نقد حاضر پابرجاست.)

البته ، در اين که رئيس جمهمور حق دارد وزيران را عزل کند ، حرفي نيست ولي استفاده از هر حقي ،در هر جا و شرايطي ، قطعاً نمي تواند مدبرانه تلقي شود؛ به عنوان مثال در همين مورد عزل وزيران ، هر چند رئيس دولت مجاز به اين کار است ولي اگر به فرض ، رئيس جمهوري هر هفته يک وزير را برکنار کند، کارش غيرقانوني نيست و حداکثر وقتي نصف کابينه تغيير کرد ، بايد براي کل دولت از مجلس رأي اعتماد مجدد بگيرد ولي اگر چنين اتفاقي بيفتد ، مرتکب آن ، ولو اين که کار غيرقانوني هم انجام نداده است ، آيا مستحق نکوهش نيست و تدبير و مديريت اش زير سوال نمي رود؟!

اينک آقاي احمدي نژاد ، با استفاده از حق قانوني اش ، چهار وزير را يکجا( و حتی یک وزیر را) و آن هم در حالي که فقط و فقط هشت روز به پايان دولتش باقي بود ، برکنار کرده و موجي از شگفتي را در جامعه به راه انداخته است.
البته اگر اين وزیر یا وزيران ، جرمي و خلافي انجام داده باشند که شايسته برکناري باشند ، برخورد با آنها ، حتي در آخرين روز وزارت شان نيز پذيرفتني است ولي خبرهاي منتشره حاکي از آن است که اين عزل ها ،به خاطر مخالفت وزيران معزول با انتصاب مشايي بوده است که طي آن ، بگو مگويي نيز بين رئيس جمهور و آنان رخ داده است.

اگر اين روايت از برکناري صحيح باشد ، برکناري وزيران ،آن هم به دليل اختلاف نظر با رئيس جمهور - نه در سياست هاي کلان که در مورد مصداق يک انتصاب - نه در شرايط کنوني که در هيچ مقطعي پذيرفتني نيست ، چه آن که اين اتفاق ، حامل اين پيام است که حتي در هيأت وزيران نيز امکان بيان آزاد عقايد وجود ندارد و اعضاي کابينه به دليل بيان نظرات خود حتي ممکن است برکنار هم بشوند!

اگر رئيس جمهور با اين افراد مشکل هم داشت ، آيا مدبرانه تر نبود که اين چند روز را نيز صبر مي کرد تا به طور خودکار دوره وزرات آنها هم به سر آيد و افراد ديگري را به جاي آنان معرفي کند؟

وانگهي ، در شرايط کنوني که کشور از يک سو همچنان درگير مسائل انتخابات 22 خرداد است و از ديگر سو ، ماجراي مشايي ، فضا را ملتهب تر کرده است ، جامعه نياز به آرامش دارد نه اين که فردي در جايگاه رئيس جمهور ، با چنين اقدامي ، جو سياسي جامعه را متشتت کند ؛ بي گمان از فردي که در منصب رياست جمهوري قرار دارد ، انتظار بيشتري مي رود.

 

خود کرده را تدبیر نیست.

 هنوز 2 ماه از کودتای مخملی در این مملکت نگذشته، هنوز پایه های حکومت کودتا سفت و محکم نگشته که جفتک پراکنی های همیشگی اش را چنان آغاز کرده که انگار نه انگار که مملکت در حال 2 شقه شدن است. بیچاره اصولگرایان دهانشان چنان از تعجب باز مانده که انگار هنوز نمی دانند با چه پدیدهء نادری طرف هستند. تصورش را بکن که 2 ماه تمام برای چنین کسی به تمام ملت پشت کنی و حیثیت داشته و نداشتهء خودت را حراج کنی، آنوقت حضرت آقا حتی برای یک معاون اولی خشک و خالی هم شما را قابل مشورت نداند..... کار به حدی بیخ پیدا کرد که هنوز چیزی نشده، حکم حکومتی از آستین رهبر در آمد. حکم حکومتی با همهء عظمتش، آن هم برای انتخاب یک معاون اول!!!

رهبر نامه را نوشت، اما جناب احمدی نژاد به چیزی نگرفت. از یک طرف هیچ خبرگزاری رسمی و غیر رسمی، نامهء رهبر را چاپ نکرد، که نکند اگر خدای نکرده جناب احمدی نژاد تمکین نفرمودند، یک وقت رهبر و حکم حکومتی ضایع نگردند. کار به جایی رسید که رجا نیوز نوشت که پس از حکم رهبر، معاونت اولی مشایی فاقد وجاهت قانونی و شرعی است. سایت الف هم تایمری گذاشت که نشان دهد چند روز و چند ساعت از ولایت گریزی جناب احمدی نژاد می گذرد. سرانجام نامهء رهبر به احمدی نژاد در دوم مرداد منتشر شد. نامه ای که تاریخ 27 تیر را در پای خود داشت..... دقایقی بعد مجتبی ثمره هاشمی در گفت و گو با شبکه "ایران" بیان داشت: جناب آقای رحیم مشایی دقایقی پس از انتشار نامه مقام معظم رهبری در گفتگو با اینجانب به صراحت اظهارداشت که من خود را تابع مطلق حکم مقام معظم رهبری می دانم و ذره ای در این زمینه تردید به خود راه نمی دهم. نکتهء جالب این نقل قول این است که جناب مشایی پس از انتشار نامه، خود را تابع مطلق مقام معظم می داند و نه پس از دریافت نامه. و از همین رو بین تاریخ این نامه و تمکین جناب مشایی 6 روز فاصله به جا مانده. نکتهء جالبتر این که این نامه خطاب به محمود احمدی نژاد نوشته شده و نه تنها رئیس جمهور دست بوس رهبر، هنوز تمکین نفرموده بلکه هیچ پاسخی به این نامه نداده ..... کلاف سردرگمی که این روزها، اصولگرایان را احاطه کرده، نوید روزهایی پرخبر را می دهد. اندک اندک، رئیس جمهور 23 میلیونی، سنگری را نشانه می رود که روزی راه داراز خود را با بوسیدن دستش آغازید.

در حالي که هفته گذشته به سبب رسيدن گرد و غبار برخاسته از عراق به تهران، مرکز کشور و بسياري از استان‌ها، شاهد بازتاب گسترده اخبار آن و سر و صداي زياد براي حفظ سلامتي مردم بوده و چند روز به همين خاطر تعطيل شد، به يکباره شاهد جو گسترده‌اي درباره تحليل اين پديده طبيعي بوديم.

 اين مسأله در حالي رخ داد که شهروندان شهرهاي ديگر خوزستان، نزديک به سه سال است با اين پديده سهمگين ـ که براي سلامتي به شدت مضر و پيامدهاي بد زيست محيطي و در پي آن اقتصادي فراوان دارد ـ روبه‌رو بوده‌اند.

گزارش خبرنگار «تابناک»، همچنين حاکي است، در 48 ساعت گذشته، برخي ديگر از شهرهاي همجوار با عراق  در زير چتر اين گرد و غبار قرار گرفت، اما اين بار، خبري از تعطيلي ادارات و سروصداي آن در رسانه‌هاي خبري نبود، چرا که مشکلات تا براي مرکزنشينان رخ ندهد، معضل به شمار نمي‌آيد.

نادر دريابان، پيشکسوت خبري در استان خوزستان در گفت‌وگو با «تابناک» گفت: واقعا مايه تأسف است که در اين سال‌ها، نگاه تبعيض‌آميز حتي در پديده‌هاي هواشناسي را نيز مي‌بينيم.

وي ادامه داد: اين که پس از سه سال و پس از اين که گرد و غبار به تهران رسيد مسئولان از خواب بيدار شدند، براي شهروندان آباداني و خرمشهري و برخي از مناطق مرزي کشور، چيز عجيبي نيست؛ چرا که مردم در اين مناطق به سختي زندگي کردن در ديار خود خو گرفته‌ و عادت کرده‌اند آب شور بخورند، از شرايط برق ناپايدار برخوردار باشند، فرزندانشان دچار افت تحصيلي شوند، با فقر و بيکاري در مبارزه باشند و سال‌هاي پس از جنگ، دردهاي ناشي از آن را همچنان تحمل کنند.

دریابان گفت: جاي شگفتي است که براي رسيدن گرد و غبار به تهران، سه روز شاهد تعطيلي ادارات و مؤسسات هستيم، ماسک رايگان پخش مي‌کنند و اکيپ‌هاي اورژانس در مناطق گوناگون پايتخت مستقر مي‌شوند، اما همين وضعيت هم‌اکنون در خوزستان با شدت تمام ادامه داشته و دماي هوا نيز به نصف نقطه جوش رسيده است.
مردم آبادان و خرمشهر در خانه‌هاي خود حبس شده‌اند و آناني که بر سر کار خود حاضرند، خيال تعطيلي را از سر بيرون کرده‌اند.

وي گفت: اين برخورد «يک بام و دو هوا» و تبعيض‌آميز، هر چند تلخي روزگار مردم اين مناطق را دو چندان مي‌کند، مسئولان بدانند که شلاق عدالت خداوند، گريبان آنان را دير يا زود خواهد گرفت.

  این پیشکسوت رسانه ای در خوزستان افزود: مردم آبادان و خرمشهر، همسايه نقطه عطف اين گرد و غبار هستند. او همچنين با تشريح وضعیت جنوب استان بصره عراق و منطقه مرزي اين کشور با کويت گفت: در اين نقطه، شديدترين صحنه دو جنگ صدام با آمريکا رخ داده است؛

آمريکايي‌ها در اين منطقه به شدت از گلوله‌هاي داراي اورانيوم ضعيف شده و ديگر سلاح‌هاي غير متعارف استفاده کرده‌اند که بنا بر آمار داده شده از سوي مسئولان عراقي، بيش از پنجاه هزار نفر را در استان بصره عراق به بيماري سخت مبتلا کرده است.

وي افزود: همچنين در جنگ ايران و عراق، دشمن با به‌کارگيري سلاح‌هاي شيميايي در اين منطقه، از گلوله‌هايي که داراي سرب و جيوه بوده، بهره برده است. اين مواد بسيار سمي خطرناک که سال‌ها در خاک و هواي منطقه مي‌ماند، مي‌تواند با خود ارمغاني مسموم و خطرناک داشته باشد.

از سوي ديگر، عراقي‌ها با آلودگي شديد رودخانه اروند، آن را به کانال فاضلاب تبديل کرده‌اند؛ بروز خشکسالي و پيشروي آب دريا، عملا اين رودخانه را که يکي از رودخانه‌هاي مهم داراي آب شيرين بود، به يک درياي کوچک تبديل کرده است. داستان مشکلات زيست محيطي تنها به همين پايان نمي‌يابد. در آبادان پالايشگاه و پتروشيمي فرسوده و قديمي، سهم بسزايي در آلودگي‌‌ها داشته‌اند که دلسوزان بارها درباره آن يادآور شده‌اند.

شرکت نيشکر عملا کارون، اروند و بهمن شير را با پساب و زهاب خود آلوده ساخت و مسئولان بي‌خبر از همه جا براي توليد شکر، رودخانه‌هايي را که براي حيات زندگي مردم منطقه بسيار ضروري هستند، به کانال فاضلاب و شورآب تبديل کرده‌اند.

هم‌اکنون اين شهروندان خسته به خوبي مي‌دانند که مسئولان در نگاه‌هاي خود بين مناطق گوناگون کشور تبعيض قايلند و وي با محکوم کردن سخنان غافلانه رئيس محيط زيست کشور در گفت‌وگو با خبر 20:30 شبکه دوم سيما گفت: چگونه است که مسئولان محيط زيست، اکنون که گرد و غبار به تهران رسيده است، فيلشان  هواي بغداد کرده‌است؟

وي اظهار داشت: چرا ما در سي سال گذشته، هيچ واکنشي در راستاي بهبود شرايط جنوب خوزستان نديده‌ايم؟ آنها درباره مسائل زيست محيطي نيشکر چه کار کرده‌اند که اين‌گونه وانمود مي‌کنند، مردم دغدغه و نگراني ندارند؟

گزارش خبرنگار «تابناک» همچينن حاکي از آن است که اظهارات نسنجيده و غافلانه خانم جوادي، واکنش تلخي در ميان مردم خوزستان و به ويژه آبادان و خرمشهر داشته است؛ مردم از رئيس‌جمهور مي‌خواهند با برکناري اين مدير ناکارآمد، کساني را بر سر کار گذارد که پاسخگوي مشکلات مردم بوده و با مردم با ادب و تربيت سخن بگويد.

در حالی که شهرهای آبادان و خرمشهر و برخی از نواحی خوزستان در سه سال گذشته، در معرض شدیدترین شرایط بد جوی پدید آمده از گرد و غبار ناشی از کشورهای عربستان و عراق بوده‌اند، هم‌اکنون به نظر می‌رسد با در معرض خطر قرار گرفتن پایتخت و برخی شهرهای مهم، دولت به فکر این افتاده است که برای این معضل زیست‌محیطی که کانون آن در بیرون از کشور است، کارهایی انجام دهد. به گزارش خبرنگار «تابناک»، مردم آبادان و خرمشهر در واکنش به تعطیلی تهران و برخی از شهرها می‌گویند، آیا به راستی، جان و سلامتی برخی از هم‌وطنانمان به دلیل این که در مرکز کشور هستند، از جان و سلامتی مردم مناطق مرزی خوزستان و به ویژه شهرهای آبادان و خرمشهر برتر و بالاتر است؟ و چرا فقط در تهران، می‌توان از ماسک‌های رایگان استفاده کرد؟ نکته قابل توجه این که همچنان سایه دستاوردهای شوم حکومت صدام معدوم بر سر شهرهای آبادان و خرمشهر احساس می‌شود. بنابر این گزارش، در حالی که رئیس سازمان محیط زیست کشور، ادعا می‌کند، کانون گرد و غبارهای اخیر در غرب و شمال غرب بغداد بوده است، باید گفت، همچنان مسئولان دولتی و به ویژه سازمان محیط زیست، نگاه درستی به این پدیده که ناشی از گرم شدن هوای زمین و خشکسالی‌های اخیر در مناطق جنوبی و مرکزی عراق و همچنین مناطق غربی و شمالی عربستان سعودی است، ندارند و این وضعیت بغرنج که گاه از سوی آفریقا نیز تقویت می‌شود، سه سال است، بخشی از خوزستان و به ویژه شهرهای جنوبی آن را به شدت آزار می‌دهد. بر پایه اطلاعات به دست آمده، سی و پنج سال حکومت بعثی‌ها در عراق و دشمنی بعثی‌‌ها با شیعیان، باعث شده است تا مناطق مرتعی و هورهای عراق، خشکیده و به بیابان تبدیل شود. البته باید توجه داشت که وقوع درگیری‌های داخلی در عراق و همچنین جنگ هشت ساله با ایران، به صورت کامل نخلستان‌های استان بصره و بخش‌های گسترده‌ای از نخلستان‌های آبادان و خرمشهر را نابود کرده است. شواهد حاکی است، این پدیده با راه‌اندازی سد‌های بزرگ توسط دولت‌های ترکیه و سوریه بر سرمنشأهای رودخانه‌‌های دجله و فرات، باعث کمبود آب در این دو رودخانه بزرگ عراق نیز شده که عدم بارندگی و خشکسالی‌های اخیر نیز ابعاد گسترده‌ای پیدا کرده است. گفتنی است، وضعیت در عراق، به اندازه‌ای بغرنج است که استان بصره این کشور و برخی از استان‌های جنوبی و مرکزی آن که روزگاری سبزی و صیفی برخی از کشورهای حوزه خلیج فارس و منطقه را تأمین می‌کردند، هم‌اکنون خود واردکننده این محصولات از ایران شده‌اند. در عربستان نیز با وجود این که برخی شهرها و مناطق مهم این کشور با بهره‌گیری از تکنولوژی پیشرفته دارای گستره مطلوب شده‌اند، دولت عربستان بنا به دلایل نامشخصی که به ظاهر دلیل اصلی آن می‌تواند، هزینه‌های هنگفت باشد، مناطق بیابانی خود را که در معرض اصلی جریانات گرد و غبار اخیر است، به حال خود رها کرده است. البته در روند دفعی عربستان، مناطق صحرایی این کشور، یک دژ طبیعی برای دفاع از این کشور نیز به شمار می‌رود. از سوی دیگر، پدیده گرد و غبار از مرکز آفریقا و به ویژه از کشور سودان که همراه با جریان شدید باد نیز هست با گذر از دریای سرخ و پیوستن به توده گرد و غبار در عربستان به این پدیده به شدت می‌افزاید. با یک نگاه عمیق‌تر به مناطق بیابانی و رملی استان بصره عراق، در‌می‌یابیم که نیروهای آمریکایی در دو جنگ پی‌درپی در سال‌های 1991 میلادی و 2003 میلادی، استفاده گسترده نیروهای آمریکایی از سلا‌ح‌های دربردارنده اورانیوم ضعیف شده و انواع بمب‌های فسفری را شاهد بوده است؛ ضمن آن که استفاده دشمن بعثی در جنگ هشت ساله از سلاح‌های غیرمتعارف که در آنها جیوه و سرب کاربرد داشته است، خاک مناطق مرزی با ایران و کویت را نیز آلوده کرده است که البته هیچ گاه مسئولان امر در ایران در این باره توضیحی نداده‌اند. هم‌اکنون باید به مسئولان محیط زیست و دولت نهم یادآور شد که چرا این قدر دیر به فکر حل این معضل افتاده‌اند؟ گفتنی است به نظر می‌رسد، ایجاد یک سازمان منطقه‌ای محیط زیست بین کشورهای منطقه به ویژه عربستان، جمهوری اسلامی ایران، عراق، ترکیه، سوریه، اردن و کویت برای چیره شدن بر این پدیده الزامی است. همچنین در این زمینه لازم است که ناتوانی دولت عراق برای بیابان‌زدایی و برخورد با این پدیده نیز باید به طور جد تعقیب شود، ضمن آن که سازمان ملل متحد نیز باید در این مجمع حضوری فعال داشته باشند.

از نظر بسیاری از معیارها، پیشرفت زنان طی دهه های اخیر خارق العاده است. شکاف بین دستمزدهای جنس زن و مرد کاهش یافته، اوضاع آموزشی زنان بهبود یافته و حتی از مردان جلو زده است و زنان به سطحی باورنکردنی از کنترل بر روی باروری خود رسیده اند.

نتایج پژوهش یک سازمان غیرانتقاعی و خصوصی در آمریکا نشان می دهد: "سطح خوشحالی و رضایت زنان از زندگی در کشورهای مختلف جهان طی سال های اخیر افت کرده و در حال حاضر برای اولین بار سطح خوشحالی زنان به میزانی کمتر از مردان رسیده است، حال آنکه چند دهه قبل، زنان بسیار شادتر از مردان بودند."

به نقل از هفته نامه ساندی تایمز لندن، نتایج مطالعه «اداره ملی تحقیقات اقتصادی آمریکا» (NBER) حاکی است: "پس از چهل سال مبارزه زنان برای فمینیسم و تلاش برای برابری با مردان، به نظر می رسد در حال حاضر زنان خوشحال تر از مردان نیستند. در واقع در بسیاری از کشورها روند نارضایتی زنان از زندگی در مقایسه با مردان شیب تندتری را پیموده است."

این نتایج در حالی به دست می آید که زنان طی سال های اخیر شاهد دستاوردهای بزرگی در شرایط اجتماعی خود و جنبش فمینیسم بوده اند.

«بتسی استیونسون» و «جاستین وولفرز» از دانشگاه پنسیلوانیا در این باره می گویند: "از نظر بسیاری از معیارها، پیشرفت زنان طی دهه های اخیر خارق العاده است. شکاف بین دستمزدهای جنس زن و مرد کاهش یافته، اوضاع آموزشی و تحصیل زنان بهبود یافته و حتی از مردان جلو زده است و زنان به سطحی باورنکردنی از کنترل بر روی باروری خود رسیده اند."

با این حال استیونسون و وولفرز در تحقیقات خود دریافتند: "در آمریکا سطح رضایت و خوشحالی زنان «هم به طور مطلق و هم در مقایسه با مردان» افت کرده است، حال آنکه در همین کشور طی دهه 1970، زنان به طور چشمگیری خوشحال تر از مردان بودند و این برای اولین بار است که سطح خوشحالی زنان به رقمی کمتر از مردان رسیده است."

در اروپا نیز گرچه سطح رضایتمندی مردان و زنان به طور ناچیزی افزایش داشته اما این مقدار برای زنان در مقایسه با مردان با رشد کمتری مواجه شده است.

در 12 کشور اروپایی از جمله انگلیس سطح خوشحالی زنان نسبت به مردان کاهش یافته است.

براساس این گزارش، یافته های تحقیقات استیونسون و وولفرز متکی بر تحقیقی است که پیشتر توسط «آندرو اوسوالد» استاد علوم اقتصاد در دانشگاه واریک آمریکا انجام شد.

این محقق آمریکایی که توجه ویژه ای به مطالعه درباره سطح رضایتمندی و خوشحالی افراد دارد می گوید: "سال ها قبل تحقیقات نشان می داد که زنان به طور چشمگیری خوشحال تر از مردان هستند اما الان اختلافات نزدیک به صفر شده است."

... و در اینجا این سئوال بزرگ پیش می آید که چرا زنان به این وضعیت رسیده اند؟

سن قانونی رأی ، برای چندمین بار به موضوع سیاسی اول کشور تبدیل شده است ؛ "15 سال یا 18 سال؟" سؤالی است که در طول سالیان گذشته ، بارها مطرح شده و هر مجلس و دولتی هم بر مبنای دیدگاه سیاسی خود ، یکی از این دو را برگزیده است تا تردد سن رأی دهندگان از ایستگاه 15 به 18 و بالعکس ، زمینه ساز بسیاری از حرف و حدیث های راست و دروغ گردد و البته به نوعی فقدان کلان نگری در تصمیمات بزرگ را نیز نمایش دهد. اینک ، دولت نهم ، با قید دو فوریت از مجلس هشتم می خواهد که لایحه کاهش سن رأی دهندگان از 18 سال به 15 سال را تصویب کند تا قبل از انتخابات 22 خرداد ، بشود روی مشارکت 4 میلیون نفر دیگر حساب کرد. البته دولت پیش از این نیز تلاش کرده بود چنین قانونی را از مجلس بگیرد ولی تا کنون تلاش هایش موفقیت آمیز نبوده است ؛ با این حال ، غلامحسین الهام ، سخنگوی دولت می گوید اگر این بار هم نتیجه نگیریم ، دست برنخواهیم داشت؛ او معتقد است که تعیین سن 18 سال برای رأی دادن ، بلوغ سیاسی جامعه را به تأخیر می اندازد. البته مخالفان دولت نیز بر این باورند که این لایحه ، یک حرکت سیاسی برای صید آرای بیشتر است زیرا دولتی ها انتظار دارند 15 تا 18 ساله ها - که معمولاً ذوق بیشتری برای رأی دادن دارند- به پاس آن که احمدی نژاد زمینه رأی دادن آنها را فراهم ساخته ، به وی رأی دهند؛ استدلالی که قطعاً درباره همه این افراد صدق نمی کند. آنها همچنین می گویند :اينكه چند بار لايحه حق راي براي افراد 15 ساله در مجلس مطرح و رد شده است، چرا دولت مجددا آن را مطرح كرده و اصرار به تصويب آن دارد؟ آيا اين امر توهين به مجلس نيست؟ حال فارغ از مباحث جناحی موجود ، شایسته است مختصر و مفید بررسی شود که کدام یک از این دو سن برای رأی دادن مناسب تر است؟ 1- رأی دادن ، فقط ایستادن در صف حوزه انتخابیه و نوشتن نام یک کاندیدا بر روی برگه رأی نیست بلکه پروسه ای کاملاً سیاسی و البته پیچیده است که طی آن یک فرد با سنجش همه جانبه کاندیداها ، سوابق ، برنامه ها و شعارها و نیز مقایسه کاندیداها با یکدیگر ، در نهایت یکی را بر می گزیند و به او رأی می دهد. حال باید پرسید که آیا یک بچه مدرسه ای 15 ساله ، توانمندی چنین تحلیل های سیاسی پیجیده ای را دارد؟ پاسخ روشن است: به جز استثنائات ، خیر! بنابراین ، اگر چنین فردی رأی دهد یا بر اساس احساسات و نیز تحت تأثیر تبلیغات خواهد بود و یا در تبعیت از والدین ؛ که هیچ کدام از این ها ، مبنای درستی برای برگزیدن رئیس جمهور کشور نیست و اساساً عاقلانه نیست سرنوشت کشور به دست بچه های 15 ساله سپرده شود. در این باره برخی موافقان "15 سال" می گویند: مگر در جبهه ها همین بچه ها نجنگیدند؟ و حتی یکی از نمایندگان مجلس به شهید حسین فهمیده اشاره کرده بود و به جمله امام خمینی درباره وی که "رهبر ما آن طفل 13 ساله بود... ." به نظر می رسد این افراد دچار خلط مبحث شده و شرایط بحرانی و غیر عادی را با وضعیت متعارف ، در هم آمیخته اند. به راستی اگر جنگ ایران و عراق در شرایطی غیر از وضعیت سال های اول انقلاب -که ارتش دچار آسیب های ناشی از تغییر حکومت شده و سپاه هم به بلوغ نرسیده بود- رخ می داد ، آیا اساساً نیازی به حضور نوجوانان در جنگ بود؟ و آیا مگر جز این است که حضور این افراد ، ناشی از اضطرار و الزامات خاص آن مقطع بود؟و الا چه کسی دوست دارد نوجوانان کم و سن و سال ، به جای بازی و تحصیل ، به میدان کارزار بروند و بجنگند؟! آیا اگر خدای ناکرده ، جنگی رخ دهد و نیروهای مسلح کشور با پرسنل خود بتوانند از عهده متخاصم برآیند ، باز هم اجازه داده می شود نوجوانان 15 ساله به جنگ بروند؟ آن کسی هم که شهید فهمیده و جمله امام را شاهد مثال آورده ، احتمالاً متوجه نبوده است که آنچه گفته شده ، ناظر بر یک مورد حماسی و معنوی مرتبط با دفاع مقدس بوده است و نه یک تحلیل سیاسی و الا ، اگر بتوان آن جمله امام را این گونه تعمیم داد ، چرا قانونی تصویب نمی شود که 13 ساله ها رأی دهند یا اصلاً 13 ساله ها ، بتوانند کاندیدای ریاست جمهوری شوند؟! جالب اینجاست که دراین کشور به زیر 18 سال اجازه رانندگی نمی دهند ولی می خواهند به او اجازه دهند رئیس جمهور تعیین کند! 2 - برخی موافقان "15 سال" می گویند: چگونه است که نوجوان زیر 18 سال ، دارای مسوولیت کیفری است ولی نباید حق رأی داشته باشد؟! این ، سؤال درستی است اما جوابش این نیست که با حفظ مسوولیت کیفری، به نوجوان زیر 18 سال ، حق رأی بدهیم بلکه اگر واقعاً به دنبال حمایت از نوجوانان هستیم ، باید در مسؤولیت های آنها تجدید نظر شود زیرا خطایی که از یک نوجوان 16-15 ساله سر می زند ، قاعدتاً نباید با خطای یک شخص بزرگسال یکسان انگاری شود و مجازات مشابهی برای آن در نظر گرفته شود. 3- مروری بر قوانین کشورهای جهان نشان می دهد که عقل جمعی بشری در اغلب کشورها ، سن رأی را بین 18 تا 25 سال قرار داده است.حال چه شده که در ایران می خواهند با رأی 15 ساله ها رئیس جمهور انتخاب کنند، الله اعلم! 4- این که مدام و علی الخصوص در آستانه انتخابات ، در سن قانونی رأی دهندگان ، دستکاری شود ، نوعی بی ثباتی در نظام تصمیم گیری و نیز تزلزل روانی در میان رأی دهندگان جوان به وجود می آورد. بنابراین به نظر می رسد همین سن 18 سال که پس از بحث های فراوان تصویب شده و مورد استقبال جامعه شناسان و حقوقدانان و استادان علوم سیاسی نیز قرار گرفته و با واقعیت های جامعه ما نیز همخوانی دارد ، ملاک عمل قرار گیرد تا انرژی دولت و مجلس ، مصروف تاریخ تولد نوجوانان نشود ، چه آن که در این مملکت ، کارهای مهم تری برای انجام دادن وجود دارد.

به نقل از عصرایران - حمید رسایی ، نماینده اصولگرای مجلس و از حامیان دولت نهم و شخص احمدی نژاد با نوشتن مطلبی در سایت شخصی اش کوشیده است این اتهام را که سریال حضرت یوسف (ع)، تلاش دولتی ها برای تبلیغ غیر مستقیم احمدی نژاد است ، بر طرف کند.

این حامی دولت نهم در یادداشت خود نوشته است که فیلمنامه سریال حضرت یوسف (ع) و به ویژه بخش سفرهای وی به اقصی نقاط مصر که یادآور سفرهای استانی احمدی نژاد است ، قبل از روی کارآمدن دولت نهم نوشته شده و در این باره فرج الله سلحشور ، کارگردان سریال ، تقصیری ندارد.

رسایی البته در پایان مطلبش اورده است که به نظر او «خدا در این مورد هم به مدد احمدی نژاد آمده است».

یادداشت رسایی را در زیر می خوانید:

 ادامه مطلب...

علي کردان وزير کشور داراي مدرک جعلي دکتراي دانشگاه آکسفورد است و دانشگاه آزاد هم مدرک فوق ليسانس و ليسانس وي را تاييد نکرده است. بدين ترتيب رئيس کميسيون آموزش و تحقيقات در جلسه غيرعلني روز سه شنبه هفته گذشته مجلس رسماً با اعلام نتايج بررسي مدارک تحصيلي وزير کشور دولت احمدي نژاد عنوان کرد در حال حاضر تنها مدرک فوق ديپلم علي کردان معتبر است. شايد وقتي احمدي نژاد در اولين روزهاي رياست جمهوري وقتي با اعتراض اصولگرا ها در نوع انتخاب افراد كابينه  مواجه شد و جواب داد وامدار هيچ حزبي نيستم وتمام اعضاي كابينه را خودم انتخاب مي كنم فكر نمي كرد ركوردار تغيير وزير ومعاون و... شود حالا بايد منتظر بود و واكنش رئيس جمهور را ديد آيا آقاي احمدي نژاد با اين اتفاق مانند قضيه مشايي رفتار خواهد كرد ؟ يا رويه ديگري را پيش خواهد گرفت ؟

در پی انتشار گزارشی تکان دهنده در مورد آثار فاجعه بار گرد و خا‌ک های اخیر درخوزستان بر سلامت شهروندان، برخی مسوولان سعی نمودند با اعمال فشار به تهیه ‌کنندگان این گزارش از انتشار آن در رسانه ها جلوگیری نمایند.
مشروح این گزارش و تبعات انتشار آن را می توانید در سایت خوزنیوز بخوانید.در اين شرايط این پرسش قابل طرح است ‌که چگونه مسوولان دولتی به خود اجازه می دهند از انتشار گزارشی ‌که نسبت به سلامت و ادامه حیات شهروندان ایران هشدارهای قابل تاملی را بیان می ‌کند جلوگیری نمایند.
این رفتار نه تنها بر خلاف حق آزادی بیان و انتشار آزاد اطلاعات ‌که در تناقض با وظیفه اطلاع رسانی و هشدار دهنده برخی ارگان ها در زمان وقوع حوادث غیر مترقبه می باشد.
گرچه پیش از این نیز مشاهده شد ‌که در شرایطی ‌که آلودگی هوا در خوزستان به بیش از 38 برابر حد استاندارد رسید با تاخیر یک روزه در حالی ‌که آلودگی كاهش یافته بود تعطیلی مدارس و ادارات دولتی اعلام شد.
همچنان كه در ا‌کثر روزهایی ‌که آلودگی به چند برابر حد مجاز می رسد اطلاع رسانی مناسبی در جهت جلوگیری از خروج ‌کود‌کان و افراد سالخورده از منازل، مخصوصن در مناطق محرو.م و ‌کمتر توسعه یافته و البته پر جمعیت شهر اهواز و دیگر شهرهای استان ، صورت نمی گیرد.
به نظر می رسد مسوولان استان خوزستان ترجیح می دهند با پا‌ک نمودن صورت مسئله جان نزدیک به 4 میلیون نفر از شهروندان را با مخاطرات جدی روبرو سازند به جای آنکه به ايفای وظايف قانونی خود بپردازند.

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم است

 

 

 

 

این است دستاوردهای دولت

 

محموداحمدی نژاد

 

 

 

 

 

 

درست سه سال پیش بود .همین موقع ها داشتم تلوزیون رو نگاه می کردم، که در عین ناباوری نام احمدی نژاد رو به عنوان کسی که به دور دوم انتخابات رفته دیدم همون موقع فهمیدم پیروز انتخابات در دور دوم هم کسی جز احمدی نژاد نخواهد بود. مردی که در اون روزها با شعارهایی که طعم عدالت میداد وارد عرصه شد و گفت من دولت عدالت محور رو ایجاد خواهم کرد . و این بود که احمدی نژادِ شهردار، شد احمدی نژاد رئیس جمهو،ر و امروز همان احمدی نژاد رو داریم که صدها سوال را بی پاسخ گذاشته!

داریم به سومین سالگرد انتخاب محمود احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور ایران نزدیک میشویم به همین بهانه خواستم به بررسی دستاوردهای دولت احمدی نژاد بپردازم تا ببینیم آیا با ان شعار هایی که در روز اول پا بر عصره تبلیغات گذاشت و باعث اعتماد مردم به خود شد چقدر پایبند بوده است .

درست همان روزهای اول بعداز انتخاب شدن بود که جناب آقای احمدی نژاد شروع به انکار همه آن چیز هایی گفته بود کرد

 

 

 

قسمت اول :دولت انکار

 

دولت انکار بهترین واژه ای بود که در روزهای اول انتخابات می شد به احمدی نژاد داد در پروژه اول شروع به انکار و تکذیب همه انچه که در قبل از انتخابات گفته بود کرد:

 

انکار و تکذیب شدن بزرگ ترین شعار انتخاباتی محمود احمدی نژاد (پول نفت را بر سر سفره مردم آوردن)!!!

 همان شعاري كه روزنامه كيهان 31 خردادماه سال 1384 به نقل از احمدي‌نژاد در صفحه نخست خود نوشت و پس از آن نيز دفتر رئيس‌جمهوري در 13 آذرماه همان سال، تاكيد رئيس‌جمهوري را به تمام خبرگزاري‌ها (ايسنا، فارس و...) ارسال كرد كه در آن احمدي‌نژاد در مصاحبه‌اي با دفتر خود گفته بود: اين عدالت نيست كه نفت بر سر سفره طبقات خاص در چند شهر بزرگ باشد و اگر قرار باشد نفت بر سر سفره مردم باشد، چرا تبعيض؟ اما تنها يك سال گذشت كه اين شعار از سوي رئيس دولت از اساس كذب خوانده شد.و  بر اين انكار آنچنان اصرار شد كه ديگر هيچكس پي اجرايي شدن چنين شعاري را نگيرد.

 

در مرحله دوم آن توهم ها شروع شد از هاله نور سازمان ملل تا دیدار با آیت ا.. آملی ولی پس از آنکه فهمیدن کارایی لازم را ندارد دوباره به تکذیب آن اقدام کردند.

 

سپس نوبت دانشجویان رسید .

 

هر روز چند دانشجو دستگیر و اخراج می شدند و یا به اصطلاح ستاره دار می شدند ولی در عین ناباوری دولت با کمال آرامش پاسخ میداد چنین چیزی وجود ندارد. همه این ها شایعاتی است که خبرنگاران برای بد نام کردن رئیس جمهور درست می کنند

 

در جایی دیگر وقتی رئیس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري (و پدر زن فعلی پسر احمدی نژاد) در مصاحبه با خبرنگاران بر عدم الزام زنان غیر مسلمان بر رعایت اجباری حجاب سخن گفت دقیقا تا شب فردای آن با خشم اصول گریان مواجهه شد اقدام به تکذیب موضوع کرد و گفت که سخنان من را تحریف کرده اند حال بماند که بعد ها خود در ترکیه در مراسم رقص سنتی مولانا شرکت می کند.

 

گفتن،از انکار ها و تکذیب های دولت آقای محمود احمدی نژاد با این چند مورد تمام نمیشود و می توان به دهها مورد دیگر اشاره کرد از بازنشتگی اجباری اساتید دانشگاه تا کپی سیم کارت ها دولتی ,کادوی  وزرا  به نماینگان مجلس,و.........

 

که با نوشتن تمام نمیشود و ادامه دارد این تکذیب ها و انکارها

 

قسمت دوم:دولت استعفا

 

 

 

در بررسی دولت هاي  جهان، از بهترین اقدامات دولت ها، ثبات در تیم مدیریتی خود می توان نام برد که عدم این یعنی به مصداق نبود یکپارچگی و اتحاد در داخل کابینه است که برای مثال می توان به دولت بوش در امریکا اشاره کرد که ثبات چندانی ندارد و استعفا های مکرر بزرگان دولت بوش نماینگر این موضوع است،اما در کشور خود ما نیز در سال گذشته و در همین سال بار ها شاهد این رفتن و آمدن ها بودیم که اگر فقط در سال 86 به صورت تیتر وار به این ها اشاره کنیم موارد زیر را داریم

 

 

21 تیرماه رئیس جمهور استعفای طهماسبی وزیر صنایع و معادن وقت را پذیرفت و در همان روز علی اکبر محرابیان را به عنوان سرپرست وزارت صنایع و معادن منصوب کرد

 

- 4 شهریور رئیس جمهور با استعفای ابراهیم شیبانی رئیس کل بانک مرکزی موافقت کرد و طهماسب مظاهری را به عنوان جانشین وی معرفی کرد

 

28 مهر علی لاریجانی از دبیری شورای عالی امنیت ملی استعفا داد

 

-11 آذرماه رئیس جمهور ضمن قدردانی از محمود فرشیدی وزیر آموزش و پرورش وقت، استعفای وی را پذیرفت و علی احمدی رئیس دانشگاه پیام نور را به عنوان سرپرست آموزش و پرورش و جانشین فرشیدی معرفی کرد.

 

-15 آذرماه سردار ذوالقدر از معاونت امنیتی و انتظامی وزیر کشور استعفا کرد و وزیر کشور دریادار محتاج را به عنوان جانشین وی منصوب کرد

 

 

 

و چند مورد دیگر

 

و یا در همین سال 87 تعویض چندين وزیر را تا کنون داشته ایم

 آیا این موارد همه نماینگر بستن غیر کارشناسی کابینه است یا اینکه این کابینه بعد از مواجهه با نحوه مدیریتی غیر علمی محمود احمدی نژاد و دخالت های بی جای وی دیگر همراهی با دولت را برای این اقایان مقدور نکرده بود

 

این سوالی است که همه مردم ایران حق پرسیدن آن را دارند چون تاوان این رفتن ها و آمدن ها را همین مردم می دهند

 

 قسمت سوم: تورم

 

تورم موردی که دولت احمدی نژاد هرگز آنرا نپذیرفت و یا نخواست که باور کند

زیاد در مورد تورم نوشتن لازم نیست همه مردم ایران آنرا لمس میکنند ولی آیا دولتمردان ما نیز آن را لمس می کنند

آقای احمدی نژاد تورم و گرانی وجود دارد. توروبه خدا باور کنید فقط همین!!!!

 

 

 

 

همه این ها باعث می شود که من هر روز بر این مورد که احمدی نژاد به راستی معجزه هزاره سوم است ایمان پیدا کنم